Op maandag 28 juli kwamen er bij ons kamp 45 deelnemers aan, waarvan twee uit Stellendam en één die hiervoor in Stellendam heeft gewoond. En ook een vrijwilliger ging mee als deelnemer.
Iedereen is welkom, ben je nou voor het eerst of al voor de zoveelste keer. We willen als team van 17 personen, waaronder 3 koks, iedereen zien en er voor iedereen zijn. Eén vrouwelijke en één mannelijke leiding vormen een groepje met zo’n 7 jongeren uit allerlei culturen. Iedere morgen houden we een half uur stille tijd na het ontbijt. Het is dan echt stil in en rond het oord, we proberen steeds weer begeleiding te geven aan het houden van stille tijd en persoonlijk Bijbellezen en bidden. Bijzonder om dit te zien, zoveel jongeren met open Bijbels in hun eigen taal. Het zijn Nederlandse jongeren, vluchtelingjongeren, moslims, christenen, atheïsten…. Maar er is veel respect! Het thema is “upside, down”. God kijkt anders naar wij, mensen, dan dat we naar elkaar kijken. Waar wij mensen soms “erbuiten zetten of afdanken” zetten, zet God mensen er binnen.
Daarna is er een inleiding op de Bijbelstudie om vervolgens tot ongeveer kwart voor 12 in de groepje uiteen te gaan en Bijbelstudie te houden. ’s Middags is er ruimte voor ontspanning en leuke activiteiten. ’s Avonds zijn er wisselende activiteiten, ook om elkaars cultuur beter te leren kennen. Bijna alle avonden sloten we de dag af bij het kampvuur, zo heerlijk wat er gebeurd. Jongeren dansen op de muziek uit hun land of gewoon een Nederlands liedje. Ze zitten naast elkaar, praten met elkaar, goud waard!
We werken met de Bijbelstudies toe naar de kruisavond op donderdag. Het kruis staat dan centraal. Wat betekent Jezus voor ons? We zongen “Ja, God is goed, God is goed voor mij” in iedereen zijn eigen taal. Kippenvelmoment als je iedereen dat hoort zingen, zeker als je in die week veel schrijnende en heftige verhalen gehoord hebt wat jongeren hebben meegemaakt of nog in zitten. Het was ’s middags regenachtig en we wilden naar buiten, naar het kruis wat we klaar hadden gemaakt en waar we hadden gebeden met een paar teamleden. Bijzonder hoe het licht door de wolken brak. “Heer, Uw licht en liefde schijnen, waar U bent ZAL de nacht verdwijnen”. Na het zingen, schreef iedereen een briefje met daarop een verlangen, een belijden, een vraag of wat dan ook om die straks aan het kruis te spijkeren, dus bij Jezus te brengen en daar te laten. Indrukwekkend moment als de jongeren één voor één buiten naar het kruis gaan, hun briefje vastspijkeren en soms neerknielen voor het kruis. Groot als jongeren daar hun hart aan Jezus mogen geven! Er komt altijd veel los aan verhalen en emoties. We mogen dan met elkaar huilen, blij zijn en bidden en danken. Het hoogtepunt van de week!
We sluiten af met een leuke dag, bonte avond met een heus drie gangen menu in je mooiste kleding. Eten doet het ook altijd goed die week. Koks zetten zich in om 2x per dag een warme maaltijd neer te zetten en ook allerlei soorten eten uit allerlei landen. Je ziet de gezichten dankbaar glimmen! Zaterdagmorgen sluiten we af en gaan de jongeren weer naar huis. Veel jongeren gaven aan gevoeld te hebben die week een extra familie erbij te hebben gekregen. Natuurlijk moeten wij elkaar weer loslaten, maar dat doen we in ontspanning: vertrouwend dat de Vader nieuwe mensen op hun weg plaatst die voor hen zorgen. En Gods Woord komt nooit leeg terug… er is gezaaid, God zal zorgen voor de oogst!
Ze krijgen allemaal een kaart mee naar huis met de groepsfoto en waarbij iedereen iets mocht schrijven. Ik zie allemaal blijde gezichten en ik weet zeker dat velen de kaart boven hun bed hebben hangen en weer moeten lachen als ze dit zien!
Ik ben dankbaar dat ik leider mag zijn op zo’n week en ik voor mijn neus zie gebeuren hoe God daar werkt! Een boost voor mijn eigen geloofsleven. Het kost me niets, het levert me alleen maar hele mooie dingen op.
Bedankt voor de sponsoring en het meebidden!! Het werk van stichting Gave beveel ik jullie graag aan. Is je interesse gewekt? Ieder jaar zoeken ze nog weer leiders? Dus geef je gerust op!
Mieke Korpershoek